Karen Vintges teaches Political and Social Philosophy at the Department of Philosophy of the University of Amsterdam. She has published Philosophy as Passion. The Thinking of Simone de Beauvoir (Bloomington: Indiana University Press, 1996 [originally in Dutch, 1992]); Feminism and the Final Foucault, ed. by D. Taylor & K.Vintges (Illinois University Press, 2004), A New Dawn for the Second Sex (Amsterdam University Press 2017). and several other books.

She is project leader of the NWO program ‘Women and Islam: New Perspectives.’

Recent contributions:

A New Dawn for the Second Sex, Amsterdam University Press,  2017, 196 pp.

To what extent is Simone de Beauvoir’s study The Second Sex still relevant? From her work it emerges that patriarchy is a many-headed monster. Over the past decades, various heads of this monster have been slayed: important breakthroughs have been achieved by and for women in law, politics, and economics. Today, however, we witness movements in the opposite direction, such as a masculinist political revival in different parts of the world, the spread of the neoliberal myth of the Super Woman, the rise of transnational networks of trafficking in women and children, and a new international ‘Jihadism’. This suggests that patriarchy is indeed a Hydra: a multi-headed monster that grows several new heads every time one head is cut off. Since different – often hybrid – heads of patriarchy dominate in different settings, feminism requires a variety of strategies. Women’s movements all over the world today are critically creating new models of self and society in their own contexts. Drawing on notions of Beauvoir, as well as Michel Foucault, this book outlines a ‘feminism in a new key’ which consists of women’s various freedom practices, each hunting the Hydra in their own key – but with mutual support.

REVIEWS:

https://www.nrc.nl/nieuws/2017/02/16/nog-altijd-moeder-maagd-of-hoer-6734739-a1546401

http://hypatiareviews.org/reviews/content/331

laatste bijdragen:

http://dorudi.nl/multiple-feminisms/

Babel februari 2017: De Terugblik / Interview met FGw-docent Karen Vintges
Intellectuele uitwisseling in het café
[Tekst] Gwyneth Sleutel  / [Beeld] Joy van Wooning

http://www.groene.nl/artikel/de-vijf-beste-romans-van-simone-de-beauvoir-volgens-karen-vintges

In: Babel -april 2015

De Trojaanse aap / Karen Vintges

[column verschenen in Tijdschrijft voor Humanistiek]

Apen zijn we voor 98,5 procent, zo houdt primatoloog Frans de Waal ons voor. De laatste 1,5 procent, het verschil dus tussen mens en aap dus, bestaat uit ons taalvermogen: taal is menselijk. Maar die laatste 1,5 procent maakt volgens De Waal niet zo veel uit voor ons gedrag. Wel kunnen we ons verplaatsen dankzij taal over enorme afstanden in tijd en ruimte, door te lezen, maar over de hele linie zijn we eigenlijk te observeren en te duiden als chimpansees of andere primaten. En het leuke is dat die ook moraal blijken te hebben: recent onderzoek wijst uit dat apen ook aan anderen denken, en niet alleen aan zichzelf. Op 17e eeuwse filosofen als Thomas Hobbes gebaseerde ideeën als zou de mens primair gericht zijn op eigenbelang kunnen dus op de helling. Dat mensen sociale wezens zijn, die begaan zijn en betrokken op elkaar zien we aan onze wortels, de mensapen.

Fijne munitie voor humanisten, zou je denken, tegen al die sociale theorievorming die mensen zien als rationeel rekenende wezens die alleen maar selfish cost – benefits analyses maken. Goede nieuwe inzichten om eens korte metten te maken met die kortzichtige beelden van de mens als puur egoïstische calculator.

Maar wat halen we met een dergelijk beeld van de mens als aap nog meer in huis? Is hier misschien sprake van een ‘Trojaanse aap’?

Natuur heeft een plaats, ‘natuurlijk’, maar zijn die laatste 1,5 procent niet juist beslissend voor wie we zijn? Is er niet juist vanwege taal sprake van een ‘tweede natuur’, namelijk cultuur en de geschiedenis en ontwikkeling daarvan? Kunnen we werkelijk spreken van een biologische menselijke essentie of continuïteit, of zijn we vandaag de dag echt anders dan de Romeinen, de Grieken, of de Neanderthalers of…? Kunnen we ons gedrag dan nog wel primair biologisch verklaren of zijn er misschien tal van andere, even, of meer, beslissende factoren?

Een goede testcase lijkt hier de mens als vrouw. Voor Frans de Waal is het duidelijk dat de Amerikaanse Sarah Palin niet gekozen kon worden als politiek leider omdat zij nog in de reproductieve fase verkeert. Het is namelijk zo dat andere vrouwen dat niet verdragen, ze zien dat als een directe bedreiging voor het bezit van hun eigen man. Dat talloze jonge vrouwen overal ter wereld bezig zijn met carrieres in politiek en andere leidinggevende functies, helaas de boodschap van Frans is dat zij niet ver zullen komen zolang ze niet post-menopauzaal zijn, zoals Hillary, Golda Meir, en Margaret Thatcher.

Het probleem met dit soort analyses is niet alleen dat zij simplificeren, en onze ‘tweede natuur’ niet verdisconteren, maar ook dat zij zelf weer een boodschap brengen, en als zodanig niet onschuldig zijn. Met een parafrase op Sojourner Truth, die de rechten van zwarte vrouwen verdedigde in haar beroemde speech: “Ain’t I a Woman?” (December 1851), zou ik tegen Frans willen zeggen: zijn vrouwen niet gewoon mensen?